ร้อนๆแบบนี้ มาทำที่คาดผมเปิดหน้าผากรับลมกันดีกว่า :)

เอาชิ้นงานเก่าที่ทำมาแล้วเกือบปีมาฝากนะคะ

 

ที่จริงจะบอกว่าทำเป็น How-To ก็ดูจะโอ้อวดเพราะงานชิ้นนี้ทำตอนเริ่มเย็บผ้าค่ะ  แน่นอนว่าเราเลือกแบบที่เย็บง่าย  เปิดๆดูนิตยสารญี่ปุ่นแล้วชอบก็เอามาเย็บเลย  (จำไม่ได่้ว่าแต่เป็นนิตยสาร Zakka อะไรซักอย่างนี่ละค่ะ)

เนื่องจากชิ้นงานทำนานมากแล้วแถมหาหนังสือไม่เจอเลยจะเล่าวิธีทำคร่าวๆนะคับ

อ่ะ แล้วตกลงเธอชวนทำอะไรล่ะยะ แม่เอมโม่ …เกริ่นมาตั้งนาน

 

..ทำผ้าคาดผมค้าบ ฮี่ๆๆ

 

เริ่มแรก  มาดูภาพจากนิตยสารก่อนนะคะ  (อย่าแปลกใจที่มีรูปอยู่  เอมถ่ายเก็บไว้ตั้งแต่ตอนเย็บเมื่อปีก่อนนู้นค่ะ)

ถ้าใครมีฝีมือถักโครเชต์ก็ลุยถักดอกไม้ประดับโลดนะคะ  เอมโม่ถักไม่เป็น (กำลังจะหัดอยู่ ถ้าเริ่มฮึดเมื่อไหร่ ;P)   ดังนั้นเลยไม่มีดอกไม้ถักมาเย็บในชิ้นงานค่ะ

 

วัสดุอุปกรณ์

1. ผ้าที่จะเอามาทำ  เลือกผ้าสีพื้นเนื้อหนาหน่อยก็จะให้อารมณ์อุ่นๆแบบที่คาดผมในนิตยสารค่ะ  (จะเลือกเป็นผ้าโปร่งบางสีจัดๆก็ได้  แต่ไม่ต้องเย็บลูกไม้เพิ่มแล้วเดี๋ยวเยอะเกิ๊น)

2. สายลูกไม้  เลือกตามลายและขนาดลายที่ชอบ  ถ้า้เป็นสีออฟไวท์จะทำให้ดูแฮนด์เม๊ด แฮนด์เมดและละมุนละไมนะคะ

3. ยางยืด

4. อุปกรณ์ตัดเย็บพื้นฐาน

 

ขั้นต่อมา  เราก็สังเกตสังกา  และลองวัดขนาดรอบศีรษะแสนกลมของเรานะคะ  วัดคาดหน้าผากมาที่ท้ายทอยโดยรอบ  (เว้นระยะท้ายทอยไว้)  ได้ขนาดเท่าไหร่ก็จดไว้แล้วตัดผ้าตามความยาวนั้นเลย +  เผื่อเย็บอีกข้างละ 0.7 ซม. (ซึ่งจะทำให้ง่ายต่อการเย็บเพราะมันเท่ากับระยะตีนผีทั่วไปค่ะ)

ส่วนความกว้างของผ้า  ยึดตามขนาดสายลูกไม้ค่ะ  ถ้าสายลูกไม้อย่างในภาพก็ประมาณ 2 นิ้ว  ความกว้างของผ้าประมาณ 8 นิ้ว (ขนาดเผื่อเย็บแล้ว) ก็ได้ค่ะ

ตัดผ้าแล้ว  ก็ตัดสายลูกไม้ในความยาวยาวกัน แล้วนำมาวางที่กึ่งกลางผ้าตามแบบนี้

กลัดไว้ด้วยเข็มกลัดแล้วสอยลูกไม้ติดกับผ้า

เสร็จแล้วทบผ้า (ตามด้านยาว) เข้าหากัน  ให้ผ้าด้านผิดอยู่ด้านนอก  แล้วเย็บริมตามยาว  (ขออภัยไม่มีภาพค่ะ  พยายามนึกภาพตามนะคะ สู้ๆ)

เย็บเสร็จก็กลับผ้าให้ด้านถูกที่มีลูกไม้อยู่ด้านนอก

 

ต่อไปก็ตัดผ้าสีพื้นขนาดยาว 30 ซม.กว้าง 10 ซม.  ทบด้านยาวเข้าหากันให้ผ้าด้านผิดอยู่ข้างนอกแล้วเย็บริมตามยาว

เย็บเสร็จ  กลับผ้าให้ด้านถูกอยู่ข้างนอก

ตัดสายยางยืดยาว 20 ซม.  สอดยางยืดเข้าไปให้ผ้าสีพื้นที่เย็บไว้  รูดผ้าสีพื้นย่นให้เท่ากับขนาดของยางยืด  กลัดเข็มกลัดไว้แล้วเย็บยางยืดติดเข้ากับปลายทั้งสองข้าง

 

อ่ะ  เสร็จแล้วทั้งสองชิ้น  หน้าตาจะเป็นแบบนี้ฮับ

 

สอดปลายผ้าชิ้นที่รูดจนย่นเข้าในปลายทั้งสองข้างของผ้าติดลูกไม้  ระยะที่สอดเข้าไปประมาณข้างละ 3 ซม.

 

ทบปลายผ้าเพื่อซ่อนตะเข็บแล้วสอยปิดช่องทั้งสองข้าง  เป็นอันเสร็จคร๊าบบบบ  (เพื่อความงามงด  อย่าทบปลายไปตรงๆนะคะ  ทบผ้าให้มันสอบเข้ากับขนาดของสายรูดจะสวยงามกว่า)

งานนี้ มีจักรก็ทำได้เร็วปรื๊ด ไม่มีจักรเย็บมือก็แสนละมุนละไมค้าบ

 

 

ลงรูปหญิงผู้ไม่มีคิ้วสวมที่คาดผมให้ดูว่าใช้งานได้จริงค่ะ อิ อิ อิ

ชวนทำวันปิดเทอม …ที่รัดม่านกระต่ายน้อย ^.^

รู้สึกผิดหน่อยๆที่ไม่ได้อัพบล็อคมานาน  แต่รู้สึกผิดกว่าถ้าเย็บอะไรนอกจากชิ้นงานที่มีคุณลูกค้าใจดีสั่งไว้

 

แต่เมื่อวาน  เอมโม่มีเหตุไปหาแม่ตั้งแต่กลางวันค่ะเลยสบโอกาสทำของเล่นมาแปะบล็อคซะเลยเพราะงานลูกค้ายังอยู่ในขั้นเย็บจักรกันทั้งนั้นเลยต้องตัดใจ  ยังพกไปสอยมือที่บ้านแม่ไม่ได้

 

เอ๊ะ  ตอนนี้ เด็กๆยังปิดเทอมกันใช่ไหมคะ

 

เอมว่างานชิ้นนี้เหมาะให้คุณแม่คุณลูกมานั่งเย็บจุ๊กจิ๊กกันมากเลยค่ะเพราะไม่ต้องใช้จักร เย็บมือได้  แถมของที่ทำก็สามารถปล่อยให้เด็กๆเค้าเลือกผ้าเองตามใจเจ้าศิลปินตัวน้อยเลยนะคะ  เค้าได้เลือกเองก็น่าจะมีสมาธิอยู่กับงานได้มากขึ้น  ลดภาระเวียนเฮดคุณแม่ไปได้หนึ่งวัน

 

วันนี้เราจะมาชวนทำนี่ค่ะ  ที่รัดม่านกระต่ายน้อย

ตอนคว้าผ้าติดมือไปบ้าน  เอมโม่มีความคิดในใจแค่ เอาวะ วันนี้ลองทำที่รัดม่านง่ายๆดีกว่า  ทำเป็นตูีกตานี่ละแล้วไปร่างรูปกระต่ายเอาที่บ้านแม่  ดังนั้น  คนที่อยากลองทำหรือให้ลูกๆทำก็อาจหารูปภาพหรือการ์ตูนที่เค้าชอบมาลอกลายได้นะคะ

 

อุปกรณ์ก็ตามนี้ค่ะ

- อุปกรณ์เย็บปักถักร้อย เข็ม ด้าย ไหมปัก กรรไกร

- กระดาษลอกลาย (สำหรับผ้า)

- ผ้า เลือกใช้ตามจินตานาการและความชอบค่ะ  แต่ถ้าเด็กๆเป็นเด็กแนว Perfectionist อยากให้ใช้ผ้าสักหลาดแบบที่ตัดแล้วขอบไม่ลุ่ยทำชิ้นตุ๊กตาค่ะ  เด็กบางคนเห็นขอบลุ่ยๆก็อาจไม่นึกสนุกเหมือนป้าเอมโม่  แต่คิดว่าเค้าทำงานไม่เรียบร้อยนะคะ

 

เอาละ ได้มาครบแล้วก็มาลงมือกัน

 

เริ่มแรกก็สร้างลายก่อนแล้วลอกลงบนผ้า  ขนาดก็กะให้พอดีน่ารักกับขนาดม่านของห้องเด็กๆนะคะ    ตัดตามแบบ 2 ชิ้น (หน้า-หลัง)

 

รูปประกอบจะมืดไปหน่อยเพราะถ่ายในบ้านด้วยมือถือตอนฝนตกอ่ะฮับ -__-’)

 

 

ต่อไปก็เย็บตกแต่งชิ้นด้านหน้า  จะเย็บกระดุมเป็นตา  หรือจะเลือกใช้วิธีปักไหมลงไปแทนก็ได้ค่ะตามชอบ  ถ้ามีสะดึงก็เอามาใช้นะคะ  จะได้ปัก/เย็บง่ายขึ้น   เอมโม่ทำกระเป๋าเล็กๆตรงพุงกระต่ายด้วย เผื่อไว้วันไหน  ดอกไม้ที่บ้านบานก็อยากเสียบดอกไม้เล็กๆไว้ที่กระเป๋าเค้า ^ ^

ตอนนี้เราเย็บตกแต่งเฉยๆนะคะ  เว้นขอบลายตุ๊กตาไว้

 

 

- เย็บตกแต่งชิ้นหน้าเสร็จก็ทำสายรัดค่ะ  ตัดแถบผ้าตามความยาวที่พอเหมาะรัดม่านของตัวเองนะคะ  เผื่อเย็บด้านละ 1 ซม.   ชิ้นนี้ เอมโม่พับผ้า (ตามยาว) แล้วพับริมเข้าด้านในแล้วสอบแบบคัทเวิร์คเลยค่ะ  อยากได้อารมณ์แบบเย็บมือแบบเด็กๆ  เอมเลือกสีสดใสตามที่ปักกระต่าย  แต่ถ้าเด็กน้อยของคุณแม่ๆชอบสีอุ่นๆก็ตามใจแกนะคะ  ชิ้นงานจะได้เป็นของเค้าแบบเต็มที่

 

 

เสร็จแล้วก็เย็บสายรัดกับกระต่ายน้อยเข้าด้วยกัน   โดยเอาชิ้นหน้าที่ตกแต่งแล้ววางทับไว้ตรงกลางของสายรัด  ประกบผ้าตุ๊กตาชิ้นหลังไว้หลังสายรัดอีกที กลัดเข็มหมุดไว้

 

 

ถ้าเราอยากให้ตุ๊กตาอยู่ทรง  อาจจะตัดแผ่นพลาสติคบางๆตามแบบ…กะให้เล็กกว่าขอบเย็บนิดหน่อย  (ใช้พวกแก้วพลาสติคบางๆจากร้านกาแฟที่เราจะทิ้งมาใช้ก็ได้นะคะ  reuse เพื่อโลก  ได้สอนเด็กๆให้ใช้ของจนคุ้มด้วยค่ะ)  แล้วสอดไว้หลังผ้าชิ้นหน้า

 

- เสร็จแล้ว กลัดเข็มหมุดตามระยะที่ต้องการแล้วเย็บขอบประกบผ้าชิ้นหน้า-ชิ้นหลังเข้าด้วยกันเลยค่ะ  (แล้วสายรัดที่อยู่ตรงกลางก็จะถูกเย็บติดไปด้วย)  เอมโม่เลือกเย็บด้วยไหมปักไปเลยเป็นการตกแต่งลายในขั้นตอนเดียว

เย็บขอบเสร็จก็ตัดผ้าส่วนเกินทิ้ง di-cut ตามแบบ

 

เสร็จแล้ว 1 ชิ้นค่ะ  เอาไปผูกรัดม่านได้เลย  ถ้าขยัน…จะเย็บกระดุมและห่วงคล้องก็ได้นะคะ  หรือจะเย็บเทปเวลโคร (ตีนตุ๊กแก) ติดก็ได้อีกเหมือนกัน

 

ขอให้คุณแม่ๆ สนุกกับคุณลูกๆนะคับ ^___^

ทำอะไรดี

พี่อ๊อย -OYSTER ในเพจ mOmO craft village ส่งของเหล่านี้มาให้นานแล้ว พี่อ๊อยทำกำไลเล็กๆ (ขนาดข้อมือเด็ก) มาจากห่วงกำไลและเศษผ้าที่พี่อ๊อยมีด้วยความตั้งใจว่าจะให้เราขายทำบุญแบบไม่หักอะไรเลย

 

 

แหม  ไอ้เราเห็นก็คันมือ  ขอพี่อ๊อยว่าอยากเอามาโมดิฟายเพิ่มอีกจัง  พี่อ๊อยก็ใจดี…บอก…ได้เลยน้อง อิอิ

ตอนนี้ คิดออกแล้วด้วยว่าจะเอาไปทำอะไร คิกๆ  แต่ก็อยากรู้ว่า  เพื่อนๆคนอื่นเห็นแล้วอยากเอากำไลนี้ไปทำอะไรต่อยอด หรืออยากเอาไปให้เด็กๆสวมเฉยๆ

 

โอม…ขอความขยัน (ทำ) ไม่ใช่ขยันฝันเพ้ออย่างเดียวจงอยู่กับเราด้วยเถิ๊ดดดด   จะได้ลงมือโมดิฟายกำไลซ๊ากกะที ;p

 

การทำงานแบบมีเงื่อนไข บางครั้งก็ทำให้เราสนุกมากๆแฮะ :>

การทำงานแบบมีเงื่อนไข  บางครั้งก็ทำให้เราสนุกมากๆนะคะ

 

ตอนเอ็มโม่จะทำที่รองข้อมือเวลาใช้คอมพิวเตอร์ให้พี่ที่รู้จักกัน  ไอ้เราก็คิดแบบในหัวเป็นรูปสัตว์ที่สาวๆชอบกันอย่าง หมา, แมวและน้องหมีค่ะ  ปรากฏว่าพี่เค้าชอบ ม.ม้า  ไม่ใช้ ม.แมว ม.หมี ม.หมา …เอาล่ะ  ทีนี้จะทำยังไง

 

พอได้คิดๆ ลองนึกๆแบบดู  สนุกมากเลยค่ะ  …ถึงจะไม่ได้ทำได้สวยมากมายอะไร  แต่คนทำสนุก  ได้เติมนู่นนี่ลงบนตัวม้า…เป็นช่วงเวลาเย็บที่มีความสุขจัง

 

^___^

รัก

วันแห่งความรักย้อนมาเยี่ยมอีกปีนึงแล้ว

 

ในวันที่อายุเข้าสู่ช่วงเลขสามนำหน้านี่มันก็พบเจอความรักมาแล้วหลายแบบหลากความรู้สึกนะคะ  แต่ก็แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกความรักที่จะตรึงใจเราไว้จวบจนปัจจุบัน

 

ที่จริง ตัวเองไม่ได้ยึดถืออะไรกับวันนี้นัก  ไม่ใช่เพราะมีความหลังอะไรแต่แค่คิดว่าของอย่างนี้ แต่ละคนคิดไม่ตรงกัน  ยึดถือกับมันมากจะทำร้ายใจเปล่าๆ     ในขณะเดียวกัน ฉันเองก็ชอบวันนี้  ชอบโอกาสที่เราสร้างว่ามันพิเศษ…อยากทำอะไรดีๆที่ไม่กล้าทำก็จะได้ฮึดเอาวันพิเศษนี้    ใครลืมๆไปว่าหมู่นี้ไม่ได้แสดงออกให้คนที่เรารักรู้ว่ารักก็จะได้ฉุกคิดก่อนที่จะสายไป

 

วันแห่งความรักก็ดีเน๊อะ  ^ ^

 

เมื่อคืน…ในขณะที่ในโลกออนไลน์มีคนพูดถึง “รัก”กันมากมาย   ฉันก็นึกถึงของแทน “รัก” ที่มี  ในวันนี้และต่อเนื่องมาหลายวันหลายเดือนและเป็นปีที่ผ่านมา  ของชิ้นนี้แทนความรักของเอ็มโม่ค่ะ

กระป๋องแป้งเก่าที่มีแป้งเหลือติดอยู่แค่ก้นกระป๋องเป็นของรักของหวงที่ฉันใช้เป็นสะพานเชื่อมโยงความคิดถึงและความรักของฉันไปถึงยาย    แป้งกระป๋องนี้ตั้งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆข้างที่นั่งยายมาหลายปี  ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมดด้วยว่าฉันมักเป็นคนเอามาใช้ทาแป้งให้ยายหรือใช้แป้งลูบผมเพื่อลดความเหนียวเนอะของผมยายในวันที่อากาศเย็นชื่น

 

แป้งกระป๋องนี้มีกลิ่นของยาย  ถึงจะซื้อยี่ห้อเดียวกันกลิ่นเดียวกันก็ไม่เหมือน

 

ทุกครั้งที่คิดถึงยายมากๆ  ฉันจะหมุนฝากระป๋อง บีบกระป๋องเบาๆให้กลิ่นของแป้งที่เหลือน้อยลอยออกมา  ฉันพยายามสัมผัสเข้าถึงกลิ่นนี้  หวังเป็นอย่างยิ่งว่าความคิดถึงจะส่งไปถึงยายได้  ขณะนั้น กลิ่นของแป้งก็โอบอุ้มใจของฉันให้ระลึกไ้ด้ว่าความรักที่เคยได้รับนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน  และรักนั้นยังไม่ได้ไปไหน  ยังอยู่ในใจนี้เสมอมา

 

สุขสันต์วันแห่งความรักที่ยังมีอยู่นะคะทุกคน

แม่ค้ามือใหม่ไปออกร้าน

เมื่อวันเสาร์  เอ็มโม่ไปออกร้านมาค่ะ  (ก็ของจากเพจ Momo Craft Village ที่ทำไว้ใน facebook นั่นละฮับ)

 

ร้านเล็กกระจ้อยร่อยของเราประกอบไปด้วยของทำมือจากพี่ๆเพื่อนๆที่รู้จักและชอบพอกัน  (ของที่เอ็มโม่ทำไปมีนิ๊ดเดียวเอง  มัวแต่อู้ซะเยอะ เฮ้อออ)

 

อ่ะ  บ่นไปงั้นละคับประสาสาวสูงวัย  แต่ก็ภูมิใจ…ขออวดรูปหน่อยๆ อิอิ

***  ของที่โม่ทำมีแค่กระจึ๊งเดียวตรงมุมซ้ายขอบๆ แง่งๆ  ***

 

อาจจะมีคนสงสัยนะคะ  เอ…ไอ้โม่ขายดีไหม

 

พอขายได้ค่ะ  ….แถมได้กำลังใจจากเพื่อนๆที่มาโพสในเพจ  เพื่อนๆพี่ๆที่แวะมาเยี่ยมอีก  (มีพี่ที่ทำงาน PR ใน GTH แวะมาเยี่ยมด้วย  เอ็มโม่ยังไปแซวเค้าเลยว่ามาช่วยโปรโมทให้ขายถึงร้อยล้านอย่างหนังบ้างเซร้ ;p )

 

ขายได้ตังค์มาไม่เท่าไหร่ค่ะ  …แต่ที่ดีมากคือได้ประสบการณ์และความรู้สึกดีๆนี่สิ  ของอย่างนี้ มีเงินก็ซื้อไม่ได้จริงไหมฮับ ^ ^

 

(ดูเหมือนปลอบใจตัวเองไปซะหน่อย  แต่ก็รู้สึกอย่างนี้จริงๆนะคะ ฮิฮิฮิ)

 

แปะ ปะ…แรงบันดาลใจ

เมื่อสี่ปีก่อน  เอ็มโม่เริ่ม “แปะ ปะ” แรงบันดาลใจค่ะ

 

เริ่มจากเวลาตัวเองอ่านนิตยสารหรือกระทั่งใบปลิวแล้วเห็นอะไรที่ชอบ ถูกใจ  เอ็มโม่ก็จะตัดมาเก็บไว้  แล้วทยอยแปะลงบนสมุดค่ะ

 

หรือบางที เวลาผ่านไปเห็นอะไรสวยๆ..เราจะถ่ายรูป ปรินท์เก็บไว้ปะด้วยก็ได้นะคะ

 

ใครจะรู้  สมุดที่เราแปะปะนั้นอาจจะกลายเป็นเหมือน Mood Board ของบรรดานักออกแบบ…ช่วยให้เราทำบันดาลใจทำชิ้นงานสวยๆออกมาเป็นของตัวเองบ้างก็ได้ค่ะ

 

“แปะ ปะ” ของเอ็มโม่อยู่ในสมุดสีเขียวเล่มนี้ค่ะ  สมุดที่เดิมเป็นของแถม พะหน้าปกด้วยรูปโลโก้ ต่างๆ   เอ็มเลยเอามาห่อปกสีเขียว ตัดภาพกระเป๋าของแถม (ของนิตยสาร Image หรือไงไม่แน่ใจ) มาทำแปะเป็นหน้าปกสมุด ตัดภาพหูกระเป๋าออกแล้ววาดรูปต่อจากรูปเค้าเพิ่มไปให้กลืนกับปก

ว่าแล้ว…ก็อยากเห็น “แปะ ปะ” ของคนอื่นๆจัง