Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

มาเย็บปกหนังสือกัน!

หายไปนานจากงานเย็บๆปักๆ  (ดูสิ  ขนาดทำแต่ของง่ายๆยังจะขี้เกียจ  เจ้าของบล็อกนี่มันน่ารักนัก!)

ที่หายไปนาน  นอกจากมัวแต่วาดรูปเล่น  เจ้าของบล็อกก็ยังติดนิยายโรมานซ์หนึบเป็นตังเมคล้ายๆมีอาการเบาหวานขนาดความโรมานซ์ในชีวิต   นิยายโรมานซ์ที่พิมพ์ใหม่ในช่วงห้าหกปีนี้ส่วนใหญ่จะปกสวยงามตามท้องเรื่อง  ไม่มีภาพพระเอกนางเอกนัวเนียกันให้เขิน

…แต่ยัยเอมโม่นี่ดันอ่านนิยายโรมานซ์ที่พิมพ์เมื่อสิบปีก่อนขึ้นไปซะส่วนใหญ่นี่สิ   จะหนีบไปอ่านนอกบ้านก็แสนจะอายเลยต้องห่อปกกระดาษทุกครั้ง  ในที่สุก ความอดทนก็มาถึงขีดสุด  ตัดสินใจเย็บปกผ้าไว้ใช้ห่อปกดีแล้ว  เอาแพทเทิร์นจากปกพลาสติคสำเร็จรูปที่ตามร้านหนังสือเค้าใช้นี่ละจะได้ใช้ได้กับนิยายที่กว้างยาวเท่ากันแต่หนาต่างกันได้—-ดูหน้าตาซะก่อน  เจ้าเหมียวอ่านหนังสือนี่แทนตัวเจ้าของบล็อกเลย😀

photo 1- (73)

วิธีเย็บก็ไม่ยากค่ะ  (เพราะเจ้าของบล็อกทำเรื่องยากไม่ค่อยจะเป็น  >_< )    อุปกรณ์ก็น้อยเพราะเย็บด้วยมือ ลองดูตามรูปนะคะ

photo a1photo a2    photo a3

photo a4

photo a5

หัดเดินตามเป็ด

รูปภาพ

เป็ดบ่นไว้เบาๆใน หัดเดินตามเป็ด

เป็ดคราวนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องกิน แต่เป็นเรื่องวาดและหลายเรื่องเลยเขียนใน blogspot เป้นหลัก🙂

รูปภาพ

ในครัว ฐานะของดิฉันมักจะอยู่ลำดับมือล้างจานที่บ้านแม่  หลังจากแต่งงาน-ย้ายมาอยู่กับคนรักกันสองคน ฉันก็ยังเป็นมือรองในครัวอยู่ดี

 

แต่ถึงจะเป็นมือรอง  เราก็ต้องหัดทำจานเด็ดไว้บ้าง😛

 

ช่วงแรกบ้านเอมโม่ก็ซื้ออาหารสำเร็จรูปมาแบ่งใส่ช่องฟรีซไว้ทยอยอุ่นกินเป็นมื้อๆนะคะ แต่หลังจากเราทั้งคู่เลิกทำงานประจำก็จัดสรรเวลาให้บ้านได้ดีขึ้น  เราอยากทำอาหารกินเองเพราะอยากประหยัด ขณะเดียวกันก็ได้กินอาหารมีคุณภาพ  ที่จริงพยายามปลูกผักกินเองด้วยค่ะ แต่ความที่วินัยต่ำ ตอนนนี้ที่บ้านเลยมีแค่ผักชีฝรั่งที่เติบโตขยายต้นดีกับโหระพาต้นเล็ก กะเพราสองต้นจิ๋วที่ยังไม่พร้อมให้เราเด็ดไปผัด

 

ได้แต่ปลอบตัวเองว่าค่อยๆเริ่มไปเนอะ  อย่าไปเครียด  ต้นอ่อนตายก็พยายามปลูกใหม่ซะ

 

อาหารจานเด็ดที่มือรองคนนี้พอทำได้ก็พวกต้มซุปไก่  ผัดสะบัดช่อที่ได้สูตรมาจากเว็บไซต์คุณพิมจากห้องก้นครัว  แต่มันก็ยังเด็ดไม่พอเพราะไม่ใช่อาหารโปรดคนร่วมบ้าน  มันเลยชวนให้ Self-Esteem ในส่วนนี้ตกต่ำ แพ้คู่ต่อสู้  (สามี) ค่ะ     บังเอิ๊ญว่าได้กะปิอร่อยมาจากแม่  นึกไปนึกมา “หมูผัดกะปิ” น่าจะเป็นจานเด็ดพอสูสีกับน้ำตกคอหมูของสามีได้เลยค้นอากู๋จนเจอสูตรของคุณชายกางแห่งพันทิป   เข้าทาง ลองทำดีกว่า

 

ระหว่างตำเครื่องก็นึกโรแมนติคกับเครื่องผัด เครื่องแกงค่ะ…พวกบรรดาพืชผักสมุนไพรนานาที่เอามาตำๆ ต่างกันไปตามประเภทผัดแกงนี่มันเป็นการส่งต่อการค้นพบค้นคว้าจากรุ่นสู่รุ่นลงมาเรื่อย   เป็นประวัติศาสตร์ที่กินเข้าไปได้  อิ่มเอมยิ้มแก้มปริกับประวัติศาสตร์นี้ได้ทันทีที่ได้กลิ่นหอมแล้วเคี้ยวกลืน

 

มือใหม่หัดทำอาหารเป็นเหมือนกันไหมคะ  โรแมนติคกับเรื่องแบบนี้🙂

หลังจากหายตัวไปญี่ปุ่นมาสองสัปดาห์ กลับมาเมืองไทย…ภาวะการเมืองและความคิดเห็นทางการเมืองก็ร้อนระอุได้ที่

ส่วนตัวคนวาดเชื่อว่าการตื่นตัวทางการเมืองและแสดงออกทางการเมืองโดยไม่ใช่วิธีโปรยคำผรุสวาทบนเฟซบุ๊ครวมทั้งไม่ใช้ความรุนแรงเป็นเรื่องดีค่ะ แต่อย่างไรก็ตามเวลาแบบนี้ ก็มักจะมีสงครามการเชือดเฉือนด้วยวาจาหรือสเตตัสต่างๆในโลกโซเชียลอยู่ดี พอเจอมากๆ คนวาดใจเล็กก็มักจะหันไปพักใจมองเด็กเล็กๆที่ยังไร้เดียงสาแก้อาการเครียดกับไปเล่นกับแมวค่ะ ไม่รู้ว่าคนอื่นมีวิธีอะไรบ้างนะคะ

ปกติ เอมโม่ไม่ค่อยชอบเด็กค่ะโดยเฉพาะเด็กที่ถูกปรุงแต่งให้บุคลิกภายนอกเกินวัย แต่ก็ชักเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณปู่หรือคุณย่า (แม้แต่ยักษ์!) ใจร้ายหน้าหงิกในวรรณกรรมเยาวชนถึงมักเสียท่าถูกเด็กๆดัดนิสัยได้ในที่สุด

ความบริสุทธิ์จริงใจคงเหมือนน้ำสะอาดที่เทลงไปล้างใจเลอะๆนะคะ เทน้ำลงไปมากๆสม่ำเสมอก็พอจะล้างรอยเลอะได้บ้าง

เขียนถึงเด็กๆ เลยขอเอารูปเด็กๆที่ตัวเองไม่ค่อยได้วาดมาประกอบไปด้วยนะคะ🙂

Image

*เล่าเรื่องเดียวกันไว้ใน blogspot ด้วย *

จิตวิญญาณของป่า

เอารูปมาฝากไว้ที่ blog นี้บ้างหลังจากห่างหายไปนานค่ะ   แต่เล่าไว้ที่เดิม ที่ aimmo ณ blogspot เพราะเรื่องเกี่ยวกับการวาดภาพด้วย🙂

Image

Image

ปลูกผักรับฝน

รูปภาพ

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ  ชวนให้ฮึกเหิมปลูกต้นไม้อีก (จะได้ฝากท่านฟ้าท่านฝนช่วยดูแลด้วย)

เล่าไว้ยาวๆแบบไม่เป็นเรื่องเป็นราวไว้ใน ปลูกผักรับฝน ที่ blogspot

โอมเพี้ยงงงง  ขอให้ผักจงเติบโตๆ ^_^

 

 

กระต่ายน้อยหน้าหงิก

เล่าเรื่องของ กระต่ายน้อยกระต่ายหนุ่มหน้าหงิก ในสองภาพนี้ไว้ใน blogspot ตามเคยค่ะ

 

ออกแนวรำพึงรำพัน  ไม่มีสาระใดๆนะคะ😛

 

ImageImage